Notice: Undefined variable: catid in /home/wolf/domains/irishwolfhoundclub.com/public_html/components/com_adsmanager/lib/route.php on line 73

Notice: Undefined variable: catid in /home/wolf/domains/irishwolfhoundclub.com/public_html/components/com_adsmanager/lib/route.php on line 99

Notice: Undefined variable: catid in /home/wolf/domains/irishwolfhoundclub.com/public_html/components/com_adsmanager/lib/route.php on line 73
Naam: Ala Memoria di Philippo’s Bryony
Roepnaam: Sarah
Geboortedatum: 24 -08-2002
Eigenaren: Wim en Annie Spaans

Officieel heet zij Bryony, maar daar heeft ze zelf geen weet van. Elly Timmermans, haar fokster, gaf haar als roepnaam “Sarah” mee. En zo is dat gebleven. Sarah werd geboren op 24 augustus 2002 en heeft inmiddels de klavertje-3-leeftijd van 7 jaar bereikt. In maart 2007 werd zij door Elly bij ons thuis gebracht. Cara, onze Spaanse Galgo en onze 4 katten, zijn al jarenlang Ieren gewend, dus werd Sarah zonder probleem geaccepteerd. Het was even wennen met de slaapplaats in huis, maar vrijwel direct lag ze samen met Cara op de bank in de huiskamer, of op een groot hondenbed.
In Raalte, waar wij wonen, moeten de honden aan de riem, maar toen bleek dat zij van autorijden hield, namen wij haar regelmatig mee voor een boswandeling in Nijverdal (op de Sallandse heuvelrug). Sindsdien maakte zij daar kennis met tientallen honden. Het grootste plezier had zij als die met haar wilden (en mochten) spelen. Dat was in het begin even wennen, vanwege het verschil in grootte (waarmee de baasjes meer moeite hadden dan de honden zelf). Voor Sarah maakte het niet uit of het een Mopshond, een Border Collie, of een hond van welk ander ras was, als ze maar kon rennen.
Omdat we dat ook met onze vorige honden hadden gedaan introduceerden wij haar bij de bewoners van een verpleeghuis in onze woonplaats. Door haar zachtaardige karakter viel zij direct in de smaak. Wekelijks werd er naar haar uitgekeken en soms werd er door de bewoners gekibbeld om even met haar aan de riem te kunnen lopen. Ook de kinderen in de buurt zijn dol op Sarah, gaan graag samen met haar op de foto en wachten haar op om even met haar te knuffelen, als zij wordt uitgelaten. Binkie, onze jongste kat, loopt graag mee tijdens de wandeling met Sarah. Parmantig loopt hij dan tussen haar poten, of vóór haar uit, hoewel hij van andere honden niets moet hebben.
Cara, onze Galgo, hebben we in juni, na een hersenbloeding laten inslapen. Zij werd bijna 15 jaar. Sindsdien is Sarah alleen. Helaas leeft zij nog slechts in “geleende” tijd. In december j.l. werden een aantal mammatumoren verwijderd waarvan er een kwaadaardig bleek te zijn. Medio april werd er opnieuw een kwaadaardige tumor gevonden. Volgens de specialist, die haar onderzocht, had zij nog hooguit 2 maanden te leven. Een operatie was een optie, gevolgd door chemotherapie en/of bestraling. Er moest diep gesneden worden, met de kans dat de wond zich daarna niet zou sluiten. Zeer pijnlijk voor haar, zonder garantie op herstel, dat heeft ze beslist niet verdiend. In overleg met onze dierenarts hebben we haar antibiotica en pijnstilling gegeven zodat ze een dierwaardig einde zou hebben. Sarah toonde zich echter niet ziek, behield een uitstekende etenstrek en rende in het bos nog alsof er niets aan de hand was. Toen eind juli de, inmiddels vuistgrootte, tumor tamelijk los bleek te zitten hebben we die alsnog door onze dierenarts laten verwijderen. De tumor bleek inderdaad kwaadaardig en zal waarschijnlijk opnieuw terugkomen. Is dat het geval dan laten we haar inslapen. De operatiewond heeft zich inmiddels gesloten en tijdens de korte wandeling in Rijen heeft ze, samen met andere Ieren, nog als een jonge hond achter een Silken van Willeke Barens aangerend. Ze heeft gelukkig nog plezier in het leven.

Wat ons opviel, na de operaties die zij onderging, is dat zij veel aanhankelijker is geworden. Zij loopt graag pal naast ons tijdens het wandelen en drukt zich dan dicht tegen ons aan. Wie zal zeggen wat zich in haar brein afspeelt, maar een ding is zeker, de liefde is wederzijds. We weten dat zij niet lang meer bij ons mag zijn, maar zullen er alles aan doen om haar nog zo lang mogelijk, met plezier en pijnloos, te laten leven.

Wim en Annie Spaans
Sarah