Puppyverlamming uit de praktijk

Puppyverlamming en wat te doen.

Hoewel we puppyverlamming bij Ierse Wolfshonden op geen enkele manier wetenschappelijk kunnen aantonen of onderbouwen weten we vanuit de praktijk dat puppyverlamming helaas wel degelijk voor komt in het ras.

Onderzoek naar mogelijke oorzaak en erfelijkheid en mate van voorkomen in het ras

  • Er is geen onderzoek mogelijk naar de oorzaak (anders dan bij autopsie) en mogelijke erfelijkheid van puppyverlamming in het ras.
  • Er is geen mate van voorkomen bekend van puppyverlamming in het ras.
  • Er zijn geen gegevens of het meerdere dan/wel enkele puppen in nest kan treffen.
  • Puppyverlamming kan voorkomen in alle nesten zonder dat het bij de ouderdieren en hun nestgenoten voorkomt.

Wat weten we vanuit de praktijk
(let wel zonder wetenschappelijke onderbouwing)

  • Puppyverlamming openbaart zich tussen de 12de en 16de levensweek;
  • Puppyverlamming openbaart zich na de grote inenting rond de 12de levensweek;
  • De grote 12 weken enting lijkt de trigger te zijn die puppy-verlamming oproept;
  • Het lijkt erop dat zware, grote puppen vaker getroffen worden door puppyverlamming dan de kleinere wat minder zware puppen;

 

 Wat zien we bij een pupje met puppyverlamming?

  • Het hondje is niet ziek, vrolijk en beweegt normaal;
  • Zonder aanleiding van een val, struikelen of anderszins sleept het pupje met een achterbeentje en klapt het voetje dubbel;
  • Een van de achterbeentjes is slap en ziet er verlamd uit;
  • Heel soms zien we dat tegelijkertijd ook bij een voorpootje het voetje dubbel klapt. Het betreft dan meestal het voorpootje wat diagonaal is aan het achterpootje;
  • Het voetje klapt dubbel en veert niet terug;
  • Het hondje sleept met de bovenkant van zijn voetje over de vloer;
  • Het hondje kan het verlamde achterbeen niet belasten en valt om;
  • Het hondje wil lopen maar kan dat zonder hulp niet en sleept met het getroffen achterbeentje;
  • er is geen of nauwelijks enig reflex meer aanwezig in het voetje
    (Note: door het voetje naar achteren rond te buigen en los te laten schiet het voetje bij een gezond achterpootje direct terug in de normale stand. Bij een achterbeentje met puppyverlamming schiet het voetje niet of nauwelijks terug naar de normale stand )
  • Pijnprikkels van buiten af worden door het pupje ervaren.

Wat nu te doen
Vanuit de praktijk is het bekend dat wanneer bovenstaande symptomen zichtbaar zijn bij het hondje er:

  1. Zeer snel liefst binnen 12 uur na vaststelling gestart moet worden met onderstaande medische behandeling;
  2. Prednison spuiten naar gewicht van de pup, iedere dag gedurende 1 (één) week ( noch dierenartsen, noch eigenaren voelen zich prettig bij het geven van prednison aan een pup. Echter om de zwelling (die voor de uitvalverschijnselen zorgt in het achterbeentje) in de centrale zenuwbaan weg te nemen is het absoluut noodzakelijk)
  3. Na 1 (één) week de prednison afbouwen naar de bij het gewicht van de pup passende onderhoudsdosis
    (let op nooit zomaar stoppen met prednison)
  4. De onderhoudsdosis prednison gedurende 6 (zes) weken om de dag geven, daarna afbouwen naar geen gebruik meer.
  5. Tegelijkertijd met punt (prednison) starten met het gedurende 2 (twee) weken dagelijks spuiten van Vitamine B complex.
    (dosering naar gewicht)
  6. Daarna gedurende 3 (drie) maanden Vitamine B complex in pil vorm. (dosering naar gewicht)
  7. Het is gewenst om het hondje tenminste 2 (twee) keer per week fysiotherapie en/of aquatherapie te laten ondergaan;
  8. Daarnaast is het gewenst om het hondje voldoende rust te geven;
  9. Niet op gladde vloeren laten lopen ivm in spagaat vallen en knie-heupblessures;
  10. Bij voorkeur rechte stukken lopen, als het kan op zandondergrond;
  11. Het voetje kan kapot gaan, koop dan speciale hondenschoentjes ter bescherming;
  12. Het revalidatieproces kan maanden duren en zoals uit de praktijk is gebleken kunnen de hondjes door deze behandeling voor ca. 90% herstellen.
  13. Bij de meeste hondjes blijft er een soms minuscule hapering in het gangwerk zichtbaar;

Voornaamste om het hondje op de been te krijgen is snel te handelen (liefst binnen 12 uur na vaststelling) verlamming door:

  1. druk wegnemen in zenuwbaan door prednison (langdurig gebruik)
    (Bijwerkingen van prednison kunnen zijn: onzindelijkheid, dikker worden, sterkere eetdrift. dat is echter overzichtelijk en beperkt tot de periode waarin de prednison moet worden gegeven)
  2. vitamine B complex geven (langdurig gebruik)
  3. fysio- en/of aquatherapie laten volgen ( langdurige periode)
  4. hondje voldoende rust geven;
  5. niet overbelasten met bewegen, pas om met gladde vloeren
  6. positief en geduldig blijven.

Niets doen maakt de gevolgschade voor het hondje onnodig groot.
Het hondje is het waard om voormelde behandeling te ondergaan.

aangepast entingschema:
8 weken            : 1ste puppyenting
10 weken           : 2de puppyenting
ná 16 weken      : laatste en grote enting

© 2013. Opgetekend nav. de praktijkervaringen van fokkers die zelf te maken hebben gehad met 6 (zes) puppen met puppyverlamming.
Door het toepassen van deze behandeling is het hen gelukt om de hondjes voor ca. 90% weer goed op de been te krijgen.

Voor informatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.