Acupuntuur - Acupunctuur bij Tara

In Shamrock 2002 nr. 4 schreef dierenarts Anne-Marie Langerhuizen uit Breukelen op uitnodiging van de stichting een artikel over acupunctuur bij dieren. Mevrouw Langerhuizen werkt als regulier dierenarts, maar het was haar bekend, dat met acupunctuur goede behandelingsresultaten te verkrijgen zijn, vooral bij dieren met chronische gewrichtsklachten. Ze volgde daarom een uitgebreide scholing in de humane en veterinaire acupunctuur en past deze ook in bepaalde gevallen toe in haar dierenpraktijk. Ze is aangesloten bij de Samenwerkende Nederlandse Veterinaire Acupuncturisten (SNVA) Op de internetsite van deze vereniging is te vinden, of - en zo ja waar - er een dierenartsacupuncturist bij u in de buurt is.

Bij onze Ierse Wolfshondteef Tara van 8½ jaar is vorig jaar spondylose geconstateerd en als gevolg daarvan heeft ze soms pijn. Dat merk je, als je over haar rug aait: haar vel begint dan bij elke aanraking te trillen. 'Waarom proberen jullie het niet eens met acupunctuur?' vroeg Anne-Marie Langerhuizen, onze dierenarts, toen mijn vrouw weer een keer met Tara ter controle bij haar was. Zo gezegd zo gedaan en het resultaat was - ondanks haar aanvankelijke scepsis - werkelijk verrassend. Dat was ook duidelijk te zien aan Tara bij haar thuiskomst en nieuwsgierig geworden door Ethels enthousiaste verslag besloot ik een keer zo'n sessie mee te maken en tegelijkertijd wat foto's te maken.

Die gelegenheid deed zich eind vorig jaar voor, toen Tara weer duidelijk last had. We besloten - alvorens met vakantie naar Texel te gaan - haar weer eens een acupunctuurbehandeling te laten ondergaan.Het is verbazingwekkend om te zien hoe klein en dun de naaldjes zijn, die bij de acupunctuurbehandeling worden gebruikt. Zo'n behandeling duurt ongeveer 20 minuten en op de avond, dat wij in de dierenkliniek waren, was er nog een 'patiënt', een oudere Bouvier, die in de behandelkamer naast de onze werd 'geprikt' en besloten had er maar bij te gaan liggen.
Met zo'n grote Ier als Tara was dat wat moeilijker, maar bekend met de omgeving en de situatie bleef ze rustig staan wachten op de dingen die komen gingen.
'In het lichaam zitten energiebanen, waardoor een energiestroom gaat. Die energiebanen zijn gekoppeld aan organen. Zo'n orgaan kan minder goed functioneren, als er plekken zijn waar die energie zich ophoopt,' aldus Anne-Marie. Ze pakt een doosje met naalden en begint ze op verschillende plaatsen bij Tara in de rug, naast de rugwervels, te steken. 'Die rug is door de pijn erg gevoelig en het werkt prima, als je daar op de juiste plekken ook naalden zet.'

Het is duidelijk, dat Tara helemaal niets voelt van de prikjes, want ze blijft rustig staan, zonder te reageren, ook als Anne-Marie de naaldjes door ze bij het handvat te pakken met een draaiende beweging weer verder in de huid draait: 'Dat is om ze te activeren. Je ziet dat sommige weer omhoog komen, daar zit gewoon een opeenhoping van energie.'
Ze wijst op de nek. 'Dit is een plek, waar je een energiebaan naar toe trekt, een typische hoofdpijnplek. Dat is ook bij mensen zo, dus steek ik daar ook een naaldje. Mocht Tara hoofdpijn hebben, dan lucht dat ook op.'

Hoe weet je nu precies die plekken te vinden, waar je moet prikken?
'Dat is anatomie, daar hoor je als arts natuurlijk iets van te weten. Kijk, hier heb ik kaarten, daar staan de rugwervels op, die zijn allemaal genummerd. Je prikt dan zo'n anderhalve centimeter naast de wervel. Als je een harde plek in een spier voelt, kun je de naald ook in het centrum van zo'n spier zetten, zoals hier, net achter de laatste nekwervel. Er zijn ook mensen die zeggen dat ze bij het prikken uitgaan van hun intuïtie, maar ik denk dat je daar niet helemaal mee klaar bent, dat is mij iets te zweverig.'

'Ik werk meestal met 10 tot 12 naalden. Ik ervaar dit zo als heel plezierig en de honden accepteren het goed zo. Je kunt ook andere keuzes maken, je kunt er bij wijze van spreken wel 100 plaatsen.'
Als laatste gaat er bij Tara ook nog een naaldje in de linkerachterpoot, in de huid tussen scheenbeen en achillespees. De huid is daar zo dun, dat het naaldje er dwars doorheen steekt!

Masseren
Na ongeveer 20 minuten worden de acupunctuurnaalden verwijderd. Ook daar merkt Tara niets van. Tot slot wordt de rug van Tara door Anne-Marie nog eens lekker gemasseerd. Je ziet dat de hond het heerlijk vindt. 'Dat heeft niets met de acupunctuur te maken, maar je kunt zo heel goed constateren hoe ze zich voelt. Als ze nu nog pijn heeft, dan trekt de huid in een reflex weer strak.'
Maar dat gebeurt niet. Je ziet gewoon, dat de spanning weg is en Tara geen pijn meer heeft.

Zoals in het vorige artikel al werd vermeld, wordt acupunctuur onder andere gebruikt om de bloedcirculatie te verbeteren, krampen van spieren en maagdarmkanaal op te heffen, de activiteiten van zenuwbanen te stimuleren of te remmen en het is goed toepasbaar bij ontstekingen of pijn veroorzaakt door onder andere artrose, spondylose, heupdysplasie, huid- , ademhalings- en vruchtbaarheidsproblemen en zelfs bij honden die zich om de een of andere reden zeer gestresst gedragen.
Anne-Marie Langerhuizen start de acupunctuur meestal met vijf behandelingen, één behandeling per week. Na deze vijf behandelingen wordt samen met de baas of bazin van de hond het resultaat besproken. Ze wil nog wel even kwijt dat acupunctuur geen alternatieve, maar een additieve, dat wil zeggen toevoegende geneeswijze is en vaak wordt ingezet wanneer er geen verbetering van een bepaalde klacht optreedt. Als blijkt dat ook acupunctuur geen oplossing biedt of voor een verbetering zorgt, wordt gekeken of met een andere therapie een beter resultaat kan worden verkregen.